Waarom frustratie bij teambuilding goed nieuws is

Je team zit midden in de activiteit. En het loopt niet. Mensen worden ongeduldig. Iemand zucht hoorbaar. Een ander mompelt: "Dit slaat nergens op." Als organisator denk je: dit gaat mis. Onze facilitators denken het tegenovergestelde. Dit gaat goed.

Frustratie betekent dat er iets gebeurt

Als alles moeiteloos gaat, leert niemand iets. Je blijft in je comfortzone. Je gebruikt dezelfde patronen als altijd. Leuk, maar vrijblijvend.

Frustratie ontstaat wanneer de gebruikelijke aanpak niet werkt. Wanneer je manier van communiceren, leidinggeven of samenwerken niet genoeg is om de uitdaging op te lossen. Op dat moment worden mensen gedwongen om anders te denken.

Anders denken is wat teamontwikkeling vraagt.

Het verschil tussen constructieve en destructieve frustratie

Niet alle frustratie is goed. Een onduidelijke opdracht die mensen in de war brengt: destructief. Een activiteit die te moeilijk is waardoor niemand ook maar in de buurt van succes komt: destructief.

Constructieve frustratie ontstaat wanneer de uitdaging haalbaar is, maar vraagt om iets wat het team nog niet goed doet. Je ziet dat teams die informatie niet delen, vastlopen. Dat teams zonder duidelijke rolverdeling in cirkels draaien. Dat teams die conflict vermijden geen beslissingen nemen.

De activiteit is de spiegel. De frustratie is het bewijs dat de spiegel werkt.

Het omslagpunt

Onze facilitators herkennen het moment. Eerst is er weerstand. Dan verwarring. Dan frustratie. En dan, als het goed gaat, een doorbraak.

Bij een leiderschapsprogramma van een groot internationaal bedrijf speelden we Peak Performance. Elk teamlid krijgt een duidelijke rol met bijbehorende informatie. Samen leid je een expeditie naar de top van de Mount Everest, maar er is te veel informatie voor één persoon. Je hebt elkaar nodig.

Wat er gebeurde: iedereen bemoeide zich met elkaars rol. Niemand luisterde, niemand werkte samen. Het liep volledig vast. Tijdens de tussentijdse reflectie spiegelden we het gedrag en vroegen wie zich aan de eigen rol had gehouden. Deelnemers keken elkaar aan en gaven toe dat ze hun eigen rol niet eens goed hadden gelezen voordat ze begonnen.

We gaven de teams even de tijd om zich in te lezen. Wat volgde was zichtbaar: het vertrouwen groeide, het team ging samen beslissingen nemen op basis van de informatie uit de rollen. Achteraf gaven ze aan dat ze dit gedrag bij zichzelf herkenden op de werkvloer. Een mooi leerpunt waar ze concreet mee aan de slag konden.

Waarom de Lego-weigeraar je beste deelnemer wordt

We schreven eerder over de man die weigerde mee te doen. Armen over elkaar, kopje koffie, "dit doe ik niet." Dat is ook frustratie, maar dan vooraf.

Die weerstand komt uit dezelfde bron: angst om controle te verliezen. Om niet goed te zijn in iets nieuws. Om kwetsbaar te zijn waar collega's bij zijn.

Negen van de tien keer zijn die weigeraars aan het eind het meest enthousiast. Júist dankzij hun weerstand. Want wie het verst moet reizen, ervaart de grootste verandering.

Wat je als organisator moet weten

Als je team niet even vastloopt tijdens teambuilding, was de activiteit waarschijnlijk te makkelijk. Of te vrijblijvend. Of te veel gericht op gezelligheid in plaats van ontwikkeling (lees ook).

Een goede activiteit brengt teams door een proces: van onzekerheid, via frustratie, naar een gezamenlijk resultaat waar iedereen trots op is. Dat proces is waar het leren zit, niet het eindresultaat.

Dus de volgende keer dat je je team ziet worstelen tijdens teambuilding, adem even uit. Het werkt.

Benieuwd hoe een activiteit eruitziet die de juiste mate van uitdaging biedt? Neem contact op voor een vrijblijvend adviesgesprek.